MARÍA JOSÉ CARIDE, ELENA ESPINOSA, NELLY MARÍA PÉREZ GIRÁLDEZ, PATRICIA PÉREZ, LOLA VILLARINO, TERESA TÁBOAS, CARMELA SILVA, ENCARNA ÁLVAREZ GARCÍA, CORINA PORRO, ELENA GONZÁLEZ SÁNCHEZ. MICHEL SALGADO, CARLOS NUÑEZ, BORJA OUBIÑA, BREOGÁN GÓMEZ-GIRÁLDEZ PÉREZ, MARÍA CASTRO, JONATHAN PEREIRA, FRANCISCO ARAÚJO CASTRO, MARÍA VILLARAVIZ GOBERNA, MARÍA JESÚS SARABIA GARCÍA, HERNRIQUE MACÍAS CAMBRA, DIEGO DE GIRÁLDEZ, LAXEIRO, MANUEL COLMEIRO GUIMARÁS, JOSÉ CASTILLO CASALDERREY, ÁNGEL SEVILLANO ESTREMERA, FRANCISCO LEIRO LOIS, ARTURO SOUTO FEIJOO, ANTONIO DURÁN “MORRIS”, ALBERTO COMESAÑA Y ANTÓN REIXA, son los 30 personajes gallegos más votados por la ciudadanía.
Esta fue una iniciativa de El Grupo de Ecología Científica de Galicia con el fin de que sea la propia ciudadanía, a través de sus organizaciones cívicas, las que propongan a las personas que crean que merecen un reconocimiento a su esfuerzo y servicio, han pedido la participación de todas ellas y recopilado los datos y propuestas que le han enviado desde las distintas asociaciones los agentes sociales, de igualdad, culturares, deportivos, de juventud, sindicales, ecologistas … y económicos de Vigo y Galicia, que han colaboran enviando CIENTOS DE CORREOS-E con los datos para realizar una selección de los más votados y exponer una semblanza de cada uno de ellos.
De esta forma muestran un escaparate de jóvenes vigueses de nacimiento hechos a sí mismos, mujeres que habitan en Vigo y que a base de mucho esfuerzo han conseguido una especial relevancia y artistas e intelectuales gallegos que cuentan con méritos suficientes para figurar en el blog creado al efecto y que trata de dar a conocer estos importantes personajes, del "sondeo" efectuado se han recopilado los currículos de los personajes más votados por los distintos colectivos para realizar las semblanzas que publican, basadas en sus méritos y virtudes con el fin de que sea, y lo es sin duda, un homenaje a sus esfuerzos personales.
Piden que en caso de que algún colectivo aún no haya enviado sus candidatos puede hacerlo enviando un breve currículum y los méritos así como una foto a: gecma@elgranvigo.net
Para ver las semblanzas de los más votados hasta el momento pinchar en: PERSONAJES GALLEGOS
viernes 23 de enero de 2009
Los distintos colectivos gallegos votan a 30 personajes por sus méritos y virtudes con el fin de reconocer sus esfuerzos personales.
viernes 2 de mayo de 2008
BREVE HISTORIA DEL PERIÓDICO DECANO EUROPEO DE LA PRENSA DE DISTRIBUCIÓN GRATUITA: EL FORO METROPOLITANO DE VIGO
EL FORO METROPOLITANO es un periódico gratuito y bilingüe que nace en Vigo en 1990 con el nombre de O Foro da Portela. Es decano europeo de la prensa de distribución gratuita, siendo la segunda la revista Coia Información (en la actualidad revista El Gran Vigo) nacida en esta misma ciudad en 1991. El honor de ser la tercera publicación lo ostenta el Minidiario que apareció por primera vez en Valencia en 1992. En estos últimos años aparecieron distintas publicaciones de distribución gratuita en todos los países europeos.
EL FORO METROPOLITANO, periódico de alta calidad, se imprime en 32 páginas a todo color, en papel alta blancura de 55 grs. Las medidas de sus páginas son 290 x 420, módulos 50 (alto módulo 35, ancho columna 45), número de columnas 5 y la medida de mancha es de 247 x 370.
EL FORO METROPOLITANO desarrolla en sus páginas las secciones de: Foro especial, Vigo, Pontevedra, Galicia, España, Participación Ciudadana y además se tratan, aparte de la información general, asuntos de interés de los distintos sectores: economía, desarrollo sostenible, I + D, sociedad, educación, cultura, deporte, medioambiente, política, etc..
El grado de importancia de este periódico, EL FORO METROPOLITANO, o de cualquier otro del mundo, en Internet, se puede comprobar en el medidor de medios Mediatico.Com que es un directorio de medios de comunicación de todo el mundo.
Mediatico.com
EL FORO METROPOLITANO es una publicación INDEPENDIENTE, tanto de las instituciones como de los poderes financieros, que tiene como finalidad la información directa, veraz, fiable y responsable. Por ello se reserva el derecho de no publicar escritos, artículos y anuncios cuyos contenidos puedan considerarse contrarios a la legislación vigente, u ofensivos para las personas físicas o jurídicas afectando a su intimidad y honor. Así mismo no publica los anuncios o información que puedan implicar perjuicio para los menores, hagan apología del uso de la violencia, estén relacionados con el juego ilegal, petición de dinero, sectas, discriminación racial, que solicite envío de sellos como respuesta, que implique contactos, intercambios sexuales, ni aquellos cuyo teléfono de contestación, contacto o información empiecen por 906 y otros de iguales características.
SUPLEMENTOS
EL FORO METROPOLITANO cuenta con los suplementos El Foro Metropolitano de Vigo – Pontevedra, El Foro del Val Miñor y la Revista El Gran Vigo, como ediciones escritas. Además cuenta con varios periódicos digitales, Web, blogs y próximamente con la televisión Vigo TV.
DISTRIBUCIÓN
EL FORO METROPOLITANO es un periódico gratuito que se edita en Vigo, de capital gallego. Se distribuye en Vigo, Redondela, Pazos de Borbén, Fornelos de Montes, Mos, Porriño, Ponteareas, Mondariz, Mondariz Balneario, Covelo, A Cañiza, Crecente, Arbo, As Neves, Salvaterra do Miño, Salceda de Caselas, Tuy, O Rosal, A Guarda, Tomiño, Gondomar, Nigrán, Bayona, Santa Mª de Oia, , Cangas, Moaña, Marín, Bueu, Sotomaior, Vilaboa, Pontevedra, Santiago de Compostela, Coruña, Lugo, Orense, algunas partes de España y Portugal. Además también se envía a distintos lugares fuera de España: ONU, Vaticano, Patronato de los Premios Nobel, Casa Real Sueca, Argentina, Brasil, Venezuela.
El periódico EL FORO METROPOLITANO, a todo color tienen la mejor distribución para un medio de comunicación de esta categoría: Suscritores, Comunidades de empresarios de polígonos industriales, asociaciones culturales, vecinales, juveniles, etc., asociaciones y confederaciones de empresarios, confederaciones y asociaciones sindicales, empresas puerto, Estación Marítima, aeropuerto, estación de ferrocarril, estación de autobuses, polígonos industriales, gasolineras, ayuntamientos de la provincia de Pontevedra, Coruña, Lugo y Orense, alcaldes, bibliotecas, colegios e institutos, universidades, Diputación Provincial de Pontevedra, A Coruña, Lugo y Orense, Delegaciones Provinciales de la Xunta y del Estado, colegios de árbitros, colegios profesionales, delegaciones de federaciones deportivas, concejales y otros cargos de Ayuntamientos, conselleiros, dependencias, presidencia de la Xunta, bibliotecas de toda Galicia y bibliotecas municipales y de colegios e institutos de la provincia de Pontevedra, Bancos y Cajas de Ahorros, Federación de Vecinos, Asociaciones, clubes deportivos, Obispado de Tuy – Vigo, buzoneo, bares, cafeterías, restaurantes, hoteles, hostales, clínicas privadas, ambulatorios, casas de salud, hospitales, peluquerías, comunidades de vecinos, Gobierno Central, Ministerios, Bibliotecas Nacionales, Fundaciones y otros organismos a nivel estatal, Xunta de Galicia, Arzobispado de Santiago de Compostela, algunas importantes empresas, centros culturales y universidades de Portugal, etc.
COLABORADORES EN LOS REPORTAJES Y FOROS ESPECIALES
Entre otros muchos, colaboran o han colaborado con nosotros en nuestros foros especiales:
Políticos (Presidentes, Ministros, Consellerios, Alcaldes, Concejales, Diputados, Senadores, etc): José Luis Rodríguez Zapatero, Mariano Rajoy Brey, Emilio Pérez Touriño, Anxo Quintana, Manuel Fraga Irribarne, Rafael Lourzan Abal, Xosé Manuel Beiras, Francisco Cacharro Pardo, Pilar del Castillo, Francisco Cerviño González, Hixinio Beiras Cal, Guillermo Hernández Cerviño, Celso Currás Fernández, Jesús Pérez Varela, Ángel Latas, Pablo Ferreira, Delfín Fernández, Enrique López Veija, Aurelio Miras Portugal, Alberto Núñez Feijoo, Xosé Manuel Barreiro Fernández, José María Hernández Cochón, Carlos Mantilla, Antón Louro Goyanes, María Xosé Porteiro, Enrique López Veija, María José Cimadevila Cea, Juan Rodríguez Yuste, José Blanco López, Manel Gallego Lomba, Rosa Miguélez Ramos, Antolín Sánchez Presedo, Pedro Zerolo, César Pascual Fernández, Xosé Francisco Ferreiro Abelleira, Jesús Caldera, Gaspaz Llamazares, Manuel Luis Rodríguez González, Modesto Pose Mesura, Carlos Aymerich, Cristina Carbona, Francisco Araújo Castro, Alejandro Tiana (Secretario General de Educación), Laura Elena Sánchez Piñón, Luis Gómez Piña, Nicolás Iván Vaqueiro, Xosé Paz Antón, Ánxela Bugallo Rodríguez, Javier Arellano, Ricardo Varela, Alfonso De Lis, Arantza Ruiz (Pais Vasco), Javier Bernabé Martín (Gijón), María Luisa Graña, Loles Dolz, Carmela Silva, Elena Espinosa, Juan Frojan, José Manuel Figueroa, María Méndez (BNG), María Dolores Cabaleiro, Xosé Carlos Arias, Isarua Abelairas, Miguel Barros Puente, Silvia Bermúdez Pérez (Responsable Comarcal de Galiza Nova), Gonzalo Caballero, Pilar Rojo, Lucia Molares Pérez, Olaia Fernández, Mauricio Ruiz Ceniceros, Enrique Viéitez Alonso, Xavier Toba, Ignacio López – Chaves Castro, Amador Fernández Fernández, Santiago Domínguez Olveira, Marta Iglesias Bueno, Belén Sío, Margarida Martíns, Ángeles Silva Gónzalez (Baiona), María Luisa López Castro (Gondomar), Ana Maria Ríal Fernández (Nigrán), Juan Hermida (Nigrán), María Jesús Martins (Baiona), Laura López Atrio, Manuel Núñez Sestelo (Gondomar), Enrique Cabaleiro González (Salceda de Caselas), Xulio Calviño, Corina Porro, José López Orozco (Alcalde de Lugo), Xosé Sánchez Bugallo (Alcalde de Santiago de Compostelea), Raúl Francés Rodríguez (Alcalde de Porriño), María Jesús Escudero (Alcaldesa de Mos), Xaime Rei Barreiro (Alcalde de Redondela), Luis Carlos de la Peña (Baiona), Xosé M. Millán Otero (Moaña), , Lois Pérez Castrillo, Manoel Soto Ferreiro, Manuel Pérez, Cesar Mera (A Cañiza), Ventura Pérez Mariño, Carlos Príncipe, Abel Caballero, Benito Pérez (Alcalde Pedáneo de Bembrive), Efrén Juanes (Nigrán), Antonio Araújo Quintas (Gondomar), etc.
Directores Generales: Rosa María Peris Cervera (Directora General del Instituto de la Mujer), Margarita Rodríguez Rama (Directora Xeral do IGAPE, Carlos Gómez Arruche (Director General de la Guardia Civil), Loreto San Martín Gómez (Directora General de Juventud), Javier Valenzuela Gimeno (Director General de Información Internacional), Ignacio Calderón (Director General de la FAD), Rafael Blanco Perea (Director General del Consejo superior de Deportes), Carlos Muñoz Repiso (Director General de Tráfico), Mª José Thomas Berbén (Coordinadora oficina de Emigración), etc.
Cuerpos de Seguridad del Estado: Manuel Ignacio Oliver Buhigas (Teniente General Jefe del Mando Regional Noroeste), Manuel Mariño Castro (Comisario Jefe de la Policia de Vigo - Redondela), José Sotelo Rodríguez (Jefe de la Policía Local de Vigo), Manuel Lamas Estévez (Comisario de Policía), etc.
Poder Judicial: Candido conde Pumpido Touron (Fiscal General del Estado, Xesús Souto Prieto (Presidente del Tribunal Superior de Justicia de Galicia), Emilio Calatayud Pérez (Magistrado del Juzgado de Menores de Granada), Vicente Magro Server (Presidente de la Audiencia Provincial de Alicante), Joaquín López Valeiras (Secretario del Juzgado de los Social nº 5 de Vigo), Adolfo Pérez de Oliver y Toliva (Consejo General del Poder Jurdicial), etc.
Rectores, catedráticos, profesores universitarios: Carlos Berzosa Alonso (Rector Universidad Complutense de Madrid), Araceli Macia (Rectora de la UNED), Manuel González Mouriño (Director del CPI Sárdoma), Manuel Mella (Catedrático Universidad Complutense), Enrique Varela Álvarez (Profesor Universidad de Vigo), Alberto Vaquero García (Universidad de Vigo), Argimiro Rojo Salgado (Catedrático Universidad de Vigo), Oscar García (Profesor Universidad de Vigo), José Luis Legido (Universidad de Vigo), Luis Barrio Murga (Universidad de Vigo), Miguel Ángel Miras Calvo (Doctor en Matemáticas), Manuel Burgos Tomil (Profesor Universidad de Vigo), Jacobo Izquierdo (Profesor Universidad de Vigo), Jaime Aneiros Pereira (Universidad de Vigo), Emilio Rey (Universidad de Vigo), Serafín Villanueva Bembibre (Profesor Filosofía), Enrique Vila Abad (Director UNED A Coruña),
Empresarios e Instituciones empresariales: José Costas García (Presidente de la Cámara de Comercio de Vigo), José Manuel Fernández Alvariño (Presidente de la Confederación de Empresarios de Pontevedra), Juan Ramón Güel (Presidente del Club Financiero de Vigo), Javier Centeno (Gerente de AJE), Pilar Blanco Tuimil (Presidenta AJE Vigo), José Ángel Blanco Núñez (Gerente de Compostela Monumental), Encarna Álvarez García (Presidenta de la Federación de Comerciantes de Vigo), Antonio Reguera Repiso (Presidente de la Federación Provincial de Comercio), José Martínez Torea (Ex Presidente Autoridad Portuaria), José Antonio Lama Moure (Director Academia Postal), Antón Piñeiro (Presidente de la AD Seis do Nadal, Julio Fernández Gayoso (Presidente Caixanova), Pablo Comesaña Vázquez (Director Adjunto de Astilleros M. Cies), Daniel Fernández – Alvariño Ferro (Director Gerente Salfer), Carmen Caffael (Directora de RTVE), Juan Antonio González (Autoescuelas San Benito), Asociación de Empresarios da Pasaxe (Gondomar), ACHEGO – Asociación de Comerciantes y Empresarios de Gondomar, José María Delgado (Director Gerente de PROSOLIA), Candido Cabaleiro Lorenzo (Alquipos), Rosa Rodríguez Fundin (Comunidad de Empresarios del Polígono de Miraflores Sárdoma), etc.
Cultura: Alfonso Zulueta de Haz (Presidente del Consello da Cultura Gallera), Antonio Montero Carro (Gerente del Consello da Cultura Galega), Lalo Vázque Gil (Cronista Oficial de Vigo), José Mª Seijas López (Presidente de la Federación Gallega de Comercio), Alberto Zambade (Escrito Arganda del Rey), Xavier Illa Couto (Presidente del Instituto Galego de Estudio comunitarios), Jesús Calabuig (Pintor), Damian Villalaín (Director de la Fundación Carlos Casares), Victor Freixanes (Escritor),
Iglesia y otras Istituciones: Julian Barrio Barrio (Arzobispo de Santiago de Compostela), Enrique Múgica Herzog (Defensor del Pueblo de España), José Ramón Vázquez Sánchez (Valedor do Pobo), Luis Espada Recarey (Valedor do Ciudadán),
Periodistas: Julia Donis Cerezo (TVE), Carmen Domínguez Simona, Alfredo Goberna, Diego Vázquez, Jorge Lamas, Juan Villar, Benigno de la Torre, Lino Blanco, Antonio Estévez, Eugenio Eiroa, Alejandro López Casal, Miguel Ángel Rodríguez, Alberto Ovenza, Antonio Saborido, Miguel Esqueira,
Sindicatos: Olga Alonso Suárez (UGT), Cristina Fojo Campos (Secretaria Mujer CIG), Elena Rodríguez (Secretaria Mujer CCOO), Santos Héctor Rodríguez (UGT), Xerardo Abraldes (CIG), Joel Vázquez Alcántara (CCOO), Suso Seixo (Secretario General CIG), Xan María Castro (Secretario General de CCOO Galicia), Xesús Mosquera (Secretario General UGT Galicia), Julio Ruiz Ruiz (Secretario Confederal de Migraciones CCOO), Carmen Nodar Sanmartin (Responsable del Área de Migraciones de UGT), Manuel Mera (Secretario Confederal de Formación Sindical y Migración de CIG), Teresa Vázquez Arias (Secretaria General de CGT Galicia), Xaime López Golpe (Secretario de Acción Sindical CCOO), José Antonio Gómez Goméz (Secretario General UGT Galicia), Joaquin Rodríguez García (Secretario Acción sindical UGT), Xosé Cameselle Romero (Secretario General Unión Comarcal CCOO Vigo), Emilio Bahmondo López (Secretario General Transportes UGT), Xavier Aboi Pérez (Secretario Sectorial do Mar CIG), José Manuel Fernández Pérez (Secretario General CCOO Vigo)
Asociacionismos: Elena González (Presidenta de la Federación Eduardo Chao, Antonio García (Presidente de AHIGE – Canarias), Mar Asunción (WWF/ADENA), Xosé Veiras García (ADEGA), José Luis García Lorenzo (Greenpeace España), Liliana Spendeler (Amigos de la Tierra España), Eleuterio García (Delegado Atletismo), Antonio Iglesias (Presidente del a Federación Gallega de Motonáutica), Asociación Vecinal O Carballo Sárdoma, Asociación de Propietarios de la Carballa, Asociación de Vecinos de Teis, Asociación de Vecinos Camiño Vello de Coia, Asociación de Vecinos de Lavadores, Asociación de Vecinos del Calvario, Sociedad Cultural Helios de Bembrive, Asociación Fonte do Galo, Asociación Veciñal Casco Vello, Asociación de Vecinos de Beade, Asociación de Vecinos Val do Fragoso, Pedro Mezquida (Secretario General de ASNEPA), Asociación de Vecinos Santa Lucia de la Salgueria, Asociación de Afectados de Matamá, Colectivos de Afectados de Lavadores, Asociación Liñeiriños Cabral, Asociación de Afectados de Ameixeira Alcabre, Asociación Alternativa Veciñal, Colectivos de Afectados de Samil – Navia, Colectivos de Afectados de Teis, Asociación de Afectados de Sárdoma, Pedro Gómez Valadés (Presidente de la Asociación Galega de Amizade con Israel), Adenco, Ecologistas en Acción, Raúl Vila Caride (Presidente de Xestas), Elva Riveiro (Presidente de Lúa), Carmen Avendaño Otero (Presidenta de la Fundación Írguete),
Arquitectos: Miguel Font Rosell, Carlos Ardid
Deporte: Manuel Parcero (Delegado Federación de Fútbol), Fernando Iglesias (Delegado Colegio de Árbitros), Daniel Costas Fernández (ASDEBAV), Francisco José González (Delegado Provincial Deportes), Felipe Buceta Fernández (Coordinador Deportes en Edad Escolar), José Ángel Otero Lamas (Dto.. Técnico IMD), Chano Rodríguez (Deportista),
Salud: Carlos Ponte Mittelbrunn (Médico y Presidente de la Federación de Asociaciones de defensa de la sanidad pública), Víctor Aznar Marcén (Presidente de Satse), Miguel Mosquera Claro (Médico), Ignacio Sáenz Consculluela (Presidente de PEACRAM),
Colegios: Concepción Martínez (Directora del CEE Saladino Cortizo), Arcadio Rodríguez (CEIP Escultor Acuña), José Manuel Piñeiro (Profesor), Manuel Ovidio González (CEIP Sárdoma Moledo), Cesar Blanco (Academia Postal), Juan Francisco Centrón (Director del CEIP Mosteiro Bembrive), Luis Barbosa Fernández (Director CEIP Chans Bembrive),
Otros: Miguel Anxo Rodríguez (Abogado), Francisco Crusat (Abogado), Antón Carreira (Abogado), Oscar Martínez (Abogado), Francisco Ferreira, Alberto Monedero, Manolo Porto, Santiago Rial (Corujo), Fernando Aira Enríquez (Veterinario), Juan Carlos Paz (Abogado), Xaviero Pérez Tizón (Ingeniero), etc.
¿CÓMO ESTÁ LA DIFUSIÓN EN GALICIA?
Los medios de comunicación que más han crecido en Galicia, en el período 2006/2007, han sido: La Voz de Galicia en prensa diaria y El Foro Metropolitano de Vigo en periódicos mensuales.
La Voz de Galicia. La difusión del pasado mes de mayo fue de 104.933 periódicos diarios, lo que supone un incremento del 4,04%.
El Foro Metropolitano. La difusión mensual es de 50.000 ejemplares. Tiene varios suplementos: El Foro del Val Miñor, Revista El Gran Vigo, El Foro Metropolitano de Vigo-Pontevedra,...Y los periódico digitales: elforodigital,com, elgranvigo.net, vicusmetropolis.com, infojoven.net, .... Los buenos resultados de difusión de La Voz de Galicia y El Foro Metropolitano de Vigo contrastan con la tendencia negativa de la mayor parte de la prensa impresa.
La Voz, junto con La Nueva España y El Foro Metropolitano, encabeza el crecimiento de la difusión en el grupo de los diarios que no se editan ni en Madrid ni en Barcelona. En el ámbito gallego, refiriéndose a datos acumulados de enero a mayo del 2007 en comparación al mismo período del 2006,Faro de Vigo, segundo diario en difusión en Galicia, cae un 3,5% y se queda en 40.021 ejemplares. El Atlántico Diario no aparece ni en el grupo de los de 2.000. La Opinión baja un 2,6%, y vende 6.144 periódicos. También es negativo el resultado de El Progreso, con un 1,5% menos. Las cabeceras gallegas de los periódicos de venta difunden en conjunto 83.973 ejemplares, 19.306 menos que La Voz.
RÉCORD EN INTERNET
También la edición digital de La Voz de Galicia marcó un nuevo récord de audiencia en el mes de mayo, junto con http://www.elforodigital.com/, segundo periódico digital más visitado de Galicia según Mediatico.com
ENCUESTA OCTUBRE 2005
Perfil del lector habitual de prensa: El Foro Metropolitano
Muestra: 1500 personas | 500 Vigo y Zona de influencia | 500 resto provincia de Pontevedra | 500 resto Galicia
Nivel de estudios
21% (sin estudios); 49% (básicos); 84% (secundarios); 83%(universitarios)
Nivel económico
31% (medio bajo); 84% (medio); 67% (medio alto); 8% (alto)
Por sexo
49% mujeres; 51% hombres
Tiempo dedicado a la lectura de la prensa
29% (10 min.); 36% (15/30 min.); 21% (30/45 min.); 16% (60 min.); 5% (más de 60 min.).
¿Cómo considera a El Foro Metropolitano?
Buena información: 90%
Independiente: 87%
Veraz: 93%
Objetivo: 92%
¿Qué destaca de El Foro Metropolitano? (Valoración de 0 a 9)
Información veraz e independiente 9
Información de Vigo 8
Información de Pontevedra 8
Información de Galicia 7
Información de España 6
Foros y opinión 9
Diseño 6
Fotografía 6
Calidad de impresión 9
Publicidad 7
Suplementos 7
ENCUESTA ENERO 2007 DE MEDIATICO (directorio de periódicos de todo el mundo) sobre www.elforodigital.com
www.elforodigital.com
Incremento mensual de visitas: 42,58%
24 de Enero: 20.710 visitas (según la medición de MEDIATICO.COM)
En el pasado mes de Enero el periódico digital www.elforodigital.com registró un incremento de visitas del 42,58 % sobre el mes de diciembre, y del 81,11% en relación con el mismo mes del año anterior.
En Enero de 2007 se superaron por primera vez las 20.000 visitas/día, siendo el 25 de Enero el día en que se registraron más visitas, 20.711.
ALGUNOS NÚMEROS DEL PERIÓDICO EL FORO METROPOLITANO EN PDF.
Abril 2008
Marzo 2008
Julio 2004
Agosto 2004
Diciembre 2004
INFORMACIÓN RECOGIDA EN PRENSA DE DISTRIBUCIÓN GARTUITA Y EN WIKIPEDIA
El Foro Metropolitano de Vigo, periódico gratuito y bilingüe, nace en Vigo en 1990 con el nombre de O Foro da Portela. Decano europeo de la prensa de distribución gratuita tiene como segunda a la revista Coia Información (en la actualidad revista El Gran Vigo) nacida en esta misma ciudad en 1991. El honor de ser la tercera publicación lo ostenta el Minidiario que apareció por primera vez en Valencia en 1992. Tres años después(1995) salió a la luz Metro, un periódico sueco, y la siguiente empresa en lanzar al mercado un periódico gratuito fue la noruega Schibested, que en 1999 publicó desde Zúrich el periódico 20 Minutos.
Fue Estados Unidos el país pionero en prensa gratuita, con la publicación, en la década de 1940, del primero de estos periódicos, que actualmente se denomina Contra Costa Times. En los años 70 surgieron algunas publicaciones gratuitas más, aunque este tipo de prensa no empezó a ser popular en Norteamérica hasta la década siguiente.
Como hemos dicho antes Europa se incorporó a esta corriente con mucho retraso y fue España el país que dio el primer paso, en 1990.
EL FORO METROPOLITANO, periódico de alta calidad, se imprime en 32 páginas a todo color, en papel alta blancura de 55 grs. Las medidas de sus páginas son 290 x 420, módulos 50 (alto módulo 35, ancho columna 45), número de columnas 5 y la medida de mancha es de 247 x 370.
EL FORO METROPOLITANO desarrolla en sus páginas las secciones de: Foro especial, Vigo, Pontevedra, Galicia, España, Participación Ciudadana y además se tratan, aparte de la información general, asuntos de interés de los distintos sectores: economía, desarrollo sostenible, I + D, sociedad, educación, cultura, deporte, medioambiente, política, etc..
El grado de importancia de este periódico, EL FORO METROPOLITANO, o de cualquier otro del mundo, en Internet, se puede comprobar en el medidor de medios Mediatico.Com que es un directorio de medios de comunicación de todo el mundo.
Mediatico.com
EL FORO METROPOLITANO es una publicación INDEPENDIENTE, tanto de las instituciones como de los poderes financieros, que tiene como finalidad la información directa, veraz, fiable y responsable. Por ello se reserva el derecho de no publicar escritos, artículos y anuncios cuyos contenidos puedan considerarse contrarios a la legislación vigente, u ofensivos para las personas físicas o jurídicas afectando a su intimidad y honor. Así mismo no publica los anuncios o información que puedan implicar perjuicio para los menores, hagan apología del uso de la violencia, estén relacionados con el juego ilegal, petición de dinero, sectas, discriminación racial, que solicite envío de sellos como respuesta, que implique contactos, intercambios sexuales, ni aquellos cuyo teléfono de contestación, contacto o información empiecen por 906 y otros de iguales características.
SUPLEMENTOS
EL FORO METROPOLITANO cuenta con los suplementos El Foro Metropolitano de Vigo – Pontevedra, El Foro del Val Miñor y la Revista El Gran Vigo, como ediciones escritas. Además cuenta con varios periódicos digitales, Web, blogs y próximamente con la televisión Vigo TV.
DISTRIBUCIÓN
EL FORO METROPOLITANO es un periódico gratuito que se edita en Vigo, de capital gallego. Se distribuye en Vigo, Redondela, Pazos de Borbén, Fornelos de Montes, Mos, Porriño, Ponteareas, Mondariz, Mondariz Balneario, Covelo, A Cañiza, Crecente, Arbo, As Neves, Salvaterra do Miño, Salceda de Caselas, Tuy, O Rosal, A Guarda, Tomiño, Gondomar, Nigrán, Bayona, Santa Mª de Oia, , Cangas, Moaña, Marín, Bueu, Sotomaior, Vilaboa, Pontevedra, Santiago de Compostela, Coruña, Lugo, Orense, algunas partes de España y Portugal. Además también se envía a distintos lugares fuera de España: ONU, Vaticano, Patronato de los Premios Nobel, Casa Real Sueca, Argentina, Brasil, Venezuela.
El periódico EL FORO METROPOLITANO, a todo color tienen la mejor distribución para un medio de comunicación de esta categoría: Suscritores, Comunidades de empresarios de polígonos industriales, asociaciones culturales, vecinales, juveniles, etc., asociaciones y confederaciones de empresarios, confederaciones y asociaciones sindicales, empresas puerto, Estación Marítima, aeropuerto, estación de ferrocarril, estación de autobuses, polígonos industriales, gasolineras, ayuntamientos de la provincia de Pontevedra, Coruña, Lugo y Orense, alcaldes, bibliotecas, colegios e institutos, universidades, Diputación Provincial de Pontevedra, A Coruña, Lugo y Orense, Delegaciones Provinciales de la Xunta y del Estado, colegios de árbitros, colegios profesionales, delegaciones de federaciones deportivas, concejales y otros cargos de Ayuntamientos, conselleiros, dependencias, presidencia de la Xunta, bibliotecas de toda Galicia y bibliotecas municipales y de colegios e institutos de la provincia de Pontevedra, Bancos y Cajas de Ahorros, Federación de Vecinos, Asociaciones, clubes deportivos, Obispado de Tuy – Vigo, buzoneo, bares, cafeterías, restaurantes, hoteles, hostales, clínicas privadas, ambulatorios, casas de salud, hospitales, peluquerías, comunidades de vecinos, Gobierno Central, Ministerios, Bibliotecas Nacionales, Fundaciones y otros organismos a nivel estatal, Xunta de Galicia, Arzobispado de Santiago de Compostela, algunas importantes empresas, centros culturales y universidades de Portugal, etc.
COLABORADORES EN LOS REPORTAJES Y FOROS ESPECIALES
Entre otros muchos, colaboran o han colaborado con nosotros en nuestros foros especiales:
Políticos (Presidentes, Ministros, Consellerios, Alcaldes, Concejales, Diputados, Senadores, etc): José Luis Rodríguez Zapatero, Mariano Rajoy Brey, Emilio Pérez Touriño, Anxo Quintana, Manuel Fraga Irribarne, Rafael Lourzan Abal, Xosé Manuel Beiras, Francisco Cacharro Pardo, Pilar del Castillo, Francisco Cerviño González, Hixinio Beiras Cal, Guillermo Hernández Cerviño, Celso Currás Fernández, Jesús Pérez Varela, Ángel Latas, Pablo Ferreira, Delfín Fernández, Enrique López Veija, Aurelio Miras Portugal, Alberto Núñez Feijoo, Xosé Manuel Barreiro Fernández, José María Hernández Cochón, Carlos Mantilla, Antón Louro Goyanes, María Xosé Porteiro, Enrique López Veija, María José Cimadevila Cea, Juan Rodríguez Yuste, José Blanco López, Manel Gallego Lomba, Rosa Miguélez Ramos, Antolín Sánchez Presedo, Pedro Zerolo, César Pascual Fernández, Xosé Francisco Ferreiro Abelleira, Jesús Caldera, Gaspaz Llamazares, Manuel Luis Rodríguez González, Modesto Pose Mesura, Carlos Aymerich, Cristina Carbona, Francisco Araújo Castro, Alejandro Tiana (Secretario General de Educación), Laura Elena Sánchez Piñón, Luis Gómez Piña, Nicolás Iván Vaqueiro, Xosé Paz Antón, Ánxela Bugallo Rodríguez, Javier Arellano, Ricardo Varela, Alfonso De Lis, Arantza Ruiz (Pais Vasco), Javier Bernabé Martín (Gijón), María Luisa Graña, Loles Dolz, Carmela Silva, Elena Espinosa, Juan Frojan, José Manuel Figueroa, María Méndez (BNG), María Dolores Cabaleiro, Xosé Carlos Arias, Isarua Abelairas, Miguel Barros Puente, Silvia Bermúdez Pérez (Responsable Comarcal de Galiza Nova), Gonzalo Caballero, Pilar Rojo, Lucia Molares Pérez, Olaia Fernández, Mauricio Ruiz Ceniceros, Enrique Viéitez Alonso, Xavier Toba, Ignacio López – Chaves Castro, Amador Fernández Fernández, Santiago Domínguez Olveira, Marta Iglesias Bueno, Belén Sío, Margarida Martíns, Ángeles Silva Gónzalez (Baiona), María Luisa López Castro (Gondomar), Ana Maria Ríal Fernández (Nigrán), Juan Hermida (Nigrán), María Jesús Martins (Baiona), Laura López Atrio, Manuel Núñez Sestelo (Gondomar), Enrique Cabaleiro González (Salceda de Caselas), Xulio Calviño, Corina Porro, José López Orozco (Alcalde de Lugo), Xosé Sánchez Bugallo (Alcalde de Santiago de Compostelea), Raúl Francés Rodríguez (Alcalde de Porriño), María Jesús Escudero (Alcaldesa de Mos), Xaime Rei Barreiro (Alcalde de Redondela), Luis Carlos de la Peña (Baiona), Xosé M. Millán Otero (Moaña), , Lois Pérez Castrillo, Manoel Soto Ferreiro, Manuel Pérez, Cesar Mera (A Cañiza), Ventura Pérez Mariño, Carlos Príncipe, Abel Caballero, Benito Pérez (Alcalde Pedáneo de Bembrive), Efrén Juanes (Nigrán), Antonio Araújo Quintas (Gondomar), etc.
Directores Generales: Rosa María Peris Cervera (Directora General del Instituto de la Mujer), Margarita Rodríguez Rama (Directora Xeral do IGAPE, Carlos Gómez Arruche (Director General de la Guardia Civil), Loreto San Martín Gómez (Directora General de Juventud), Javier Valenzuela Gimeno (Director General de Información Internacional), Ignacio Calderón (Director General de la FAD), Rafael Blanco Perea (Director General del Consejo superior de Deportes), Carlos Muñoz Repiso (Director General de Tráfico), Mª José Thomas Berbén (Coordinadora oficina de Emigración), etc.
Cuerpos de Seguridad del Estado: Manuel Ignacio Oliver Buhigas (Teniente General Jefe del Mando Regional Noroeste), Manuel Mariño Castro (Comisario Jefe de la Policia de Vigo - Redondela), José Sotelo Rodríguez (Jefe de la Policía Local de Vigo), Manuel Lamas Estévez (Comisario de Policía), etc.
Poder Judicial: Candido conde Pumpido Touron (Fiscal General del Estado, Xesús Souto Prieto (Presidente del Tribunal Superior de Justicia de Galicia), Emilio Calatayud Pérez (Magistrado del Juzgado de Menores de Granada), Vicente Magro Server (Presidente de la Audiencia Provincial de Alicante), Joaquín López Valeiras (Secretario del Juzgado de los Social nº 5 de Vigo), Adolfo Pérez de Oliver y Toliva (Consejo General del Poder Jurdicial), etc.
Rectores, catedráticos, profesores universitarios: Carlos Berzosa Alonso (Rector Universidad Complutense de Madrid), Araceli Macia (Rectora de la UNED), Manuel González Mouriño (Director del CPI Sárdoma), Manuel Mella (Catedrático Universidad Complutense), Enrique Varela Álvarez (Profesor Universidad de Vigo), Alberto Vaquero García (Universidad de Vigo), Argimiro Rojo Salgado (Catedrático Universidad de Vigo), Oscar García (Profesor Universidad de Vigo), José Luis Legido (Universidad de Vigo), Luis Barrio Murga (Universidad de Vigo), Miguel Ángel Miras Calvo (Doctor en Matemáticas), Manuel Burgos Tomil (Profesor Universidad de Vigo), Jacobo Izquierdo (Profesor Universidad de Vigo), Jaime Aneiros Pereira (Universidad de Vigo), Emilio Rey (Universidad de Vigo), Serafín Villanueva Bembibre (Profesor Filosofía), Enrique Vila Abad (Director UNED A Coruña),
Empresarios e Instituciones empresariales: José Costas García (Presidente de la Cámara de Comercio de Vigo), José Manuel Fernández Alvariño (Presidente de la Confederación de Empresarios de Pontevedra), Juan Ramón Güel (Presidente del Club Financiero de Vigo), Javier Centeno (Gerente de AJE), Pilar Blanco Tuimil (Presidenta AJE Vigo), José Ángel Blanco Núñez (Gerente de Compostela Monumental), Encarna Álvarez García (Presidenta de la Federación de Comerciantes de Vigo), Antonio Reguera Repiso (Presidente de la Federación Provincial de Comercio), José Martínez Torea (Ex Presidente Autoridad Portuaria), José Antonio Lama Moure (Director Academia Postal), Antón Piñeiro (Presidente de la AD Seis do Nadal, Julio Fernández Gayoso (Presidente Caixanova), Pablo Comesaña Vázquez (Director Adjunto de Astilleros M. Cies), Daniel Fernández – Alvariño Ferro (Director Gerente Salfer), Carmen Caffael (Directora de RTVE), Juan Antonio González (Autoescuelas San Benito), Asociación de Empresarios da Pasaxe (Gondomar), ACHEGO – Asociación de Comerciantes y Empresarios de Gondomar, José María Delgado (Director Gerente de PROSOLIA), Candido Cabaleiro Lorenzo (Alquipos), Rosa Rodríguez Fundin (Comunidad de Empresarios del Polígono de Miraflores Sárdoma), etc.
Cultura: Alfonso Zulueta de Haz (Presidente del Consello da Cultura Gallera), Antonio Montero Carro (Gerente del Consello da Cultura Galega), Lalo Vázque Gil (Cronista Oficial de Vigo), José Mª Seijas López (Presidente de la Federación Gallega de Comercio), Alberto Zambade (Escrito Arganda del Rey), Xavier Illa Couto (Presidente del Instituto Galego de Estudio comunitarios), Jesús Calabuig (Pintor), Damian Villalaín (Director de la Fundación Carlos Casares), Victor Freixanes (Escritor),
Iglesia y otras Istituciones: Julian Barrio Barrio (Arzobispo de Santiago de Compostela), Enrique Múgica Herzog (Defensor del Pueblo de España), José Ramón Vázquez Sánchez (Valedor do Pobo), Luis Espada Recarey (Valedor do Ciudadán),
Periodistas: Julia Donis Cerezo (TVE), Carmen Domínguez Simona, Alfredo Goberna, Diego Vázquez, Jorge Lamas, Juan Villar, Benigno de la Torre, Lino Blanco, Antonio Estévez, Eugenio Eiroa, Alejandro López Casal, Miguel Ángel Rodríguez, Alberto Ovenza, Antonio Saborido, Miguel Esqueira,
Sindicatos: Olga Alonso Suárez (UGT), Cristina Fojo Campos (Secretaria Mujer CIG), Elena Rodríguez (Secretaria Mujer CCOO), Santos Héctor Rodríguez (UGT), Xerardo Abraldes (CIG), Joel Vázquez Alcántara (CCOO), Suso Seixo (Secretario General CIG), Xan María Castro (Secretario General de CCOO Galicia), Xesús Mosquera (Secretario General UGT Galicia), Julio Ruiz Ruiz (Secretario Confederal de Migraciones CCOO), Carmen Nodar Sanmartin (Responsable del Área de Migraciones de UGT), Manuel Mera (Secretario Confederal de Formación Sindical y Migración de CIG), Teresa Vázquez Arias (Secretaria General de CGT Galicia), Xaime López Golpe (Secretario de Acción Sindical CCOO), José Antonio Gómez Goméz (Secretario General UGT Galicia), Joaquin Rodríguez García (Secretario Acción sindical UGT), Xosé Cameselle Romero (Secretario General Unión Comarcal CCOO Vigo), Emilio Bahmondo López (Secretario General Transportes UGT), Xavier Aboi Pérez (Secretario Sectorial do Mar CIG), José Manuel Fernández Pérez (Secretario General CCOO Vigo)
Asociacionismos: Elena González (Presidenta de la Federación Eduardo Chao, Antonio García (Presidente de AHIGE – Canarias), Mar Asunción (WWF/ADENA), Xosé Veiras García (ADEGA), José Luis García Lorenzo (Greenpeace España), Liliana Spendeler (Amigos de la Tierra España), Eleuterio García (Delegado Atletismo), Antonio Iglesias (Presidente del a Federación Gallega de Motonáutica), Asociación Vecinal O Carballo Sárdoma, Asociación de Propietarios de la Carballa, Asociación de Vecinos de Teis, Asociación de Vecinos Camiño Vello de Coia, Asociación de Vecinos de Lavadores, Asociación de Vecinos del Calvario, Sociedad Cultural Helios de Bembrive, Asociación Fonte do Galo, Asociación Veciñal Casco Vello, Asociación de Vecinos de Beade, Asociación de Vecinos Val do Fragoso, Pedro Mezquida (Secretario General de ASNEPA), Asociación de Vecinos Santa Lucia de la Salgueria, Asociación de Afectados de Matamá, Colectivos de Afectados de Lavadores, Asociación Liñeiriños Cabral, Asociación de Afectados de Ameixeira Alcabre, Asociación Alternativa Veciñal, Colectivos de Afectados de Samil – Navia, Colectivos de Afectados de Teis, Asociación de Afectados de Sárdoma, Pedro Gómez Valadés (Presidente de la Asociación Galega de Amizade con Israel), Adenco, Ecologistas en Acción, Raúl Vila Caride (Presidente de Xestas), Elva Riveiro (Presidente de Lúa), Carmen Avendaño Otero (Presidenta de la Fundación Írguete),
Arquitectos: Miguel Font Rosell, Carlos Ardid
Deporte: Manuel Parcero (Delegado Federación de Fútbol), Fernando Iglesias (Delegado Colegio de Árbitros), Daniel Costas Fernández (ASDEBAV), Francisco José González (Delegado Provincial Deportes), Felipe Buceta Fernández (Coordinador Deportes en Edad Escolar), José Ángel Otero Lamas (Dto.. Técnico IMD), Chano Rodríguez (Deportista),
Salud: Carlos Ponte Mittelbrunn (Médico y Presidente de la Federación de Asociaciones de defensa de la sanidad pública), Víctor Aznar Marcén (Presidente de Satse), Miguel Mosquera Claro (Médico), Ignacio Sáenz Consculluela (Presidente de PEACRAM),
Colegios: Concepción Martínez (Directora del CEE Saladino Cortizo), Arcadio Rodríguez (CEIP Escultor Acuña), José Manuel Piñeiro (Profesor), Manuel Ovidio González (CEIP Sárdoma Moledo), Cesar Blanco (Academia Postal), Juan Francisco Centrón (Director del CEIP Mosteiro Bembrive), Luis Barbosa Fernández (Director CEIP Chans Bembrive),
Otros: Miguel Anxo Rodríguez (Abogado), Francisco Crusat (Abogado), Antón Carreira (Abogado), Oscar Martínez (Abogado), Francisco Ferreira, Alberto Monedero, Manolo Porto, Santiago Rial (Corujo), Fernando Aira Enríquez (Veterinario), Juan Carlos Paz (Abogado), Xaviero Pérez Tizón (Ingeniero), etc.
¿CÓMO ESTÁ LA DIFUSIÓN EN GALICIA?
Los medios de comunicación que más han crecido en Galicia, en el período 2006/2007, han sido: La Voz de Galicia en prensa diaria y El Foro Metropolitano de Vigo en periódicos mensuales.
La Voz de Galicia. La difusión del pasado mes de mayo fue de 104.933 periódicos diarios, lo que supone un incremento del 4,04%.
El Foro Metropolitano. La difusión mensual es de 50.000 ejemplares. Tiene varios suplementos: El Foro del Val Miñor, Revista El Gran Vigo, El Foro Metropolitano de Vigo-Pontevedra,...Y los periódico digitales: elforodigital,com, elgranvigo.net, vicusmetropolis.com, infojoven.net, .... Los buenos resultados de difusión de La Voz de Galicia y El Foro Metropolitano de Vigo contrastan con la tendencia negativa de la mayor parte de la prensa impresa.
La Voz, junto con La Nueva España y El Foro Metropolitano, encabeza el crecimiento de la difusión en el grupo de los diarios que no se editan ni en Madrid ni en Barcelona. En el ámbito gallego, refiriéndose a datos acumulados de enero a mayo del 2007 en comparación al mismo período del 2006,Faro de Vigo, segundo diario en difusión en Galicia, cae un 3,5% y se queda en 40.021 ejemplares. El Atlántico Diario no aparece ni en el grupo de los de 2.000. La Opinión baja un 2,6%, y vende 6.144 periódicos. También es negativo el resultado de El Progreso, con un 1,5% menos. Las cabeceras gallegas de los periódicos de venta difunden en conjunto 83.973 ejemplares, 19.306 menos que La Voz.
RÉCORD EN INTERNET
También la edición digital de La Voz de Galicia marcó un nuevo récord de audiencia en el mes de mayo, junto con http://www.elforodigital.com/, segundo periódico digital más visitado de Galicia según Mediatico.com
ENCUESTA OCTUBRE 2005
Perfil del lector habitual de prensa: El Foro Metropolitano
Muestra: 1500 personas | 500 Vigo y Zona de influencia | 500 resto provincia de Pontevedra | 500 resto Galicia
Nivel de estudios
21% (sin estudios); 49% (básicos); 84% (secundarios); 83%(universitarios)
Nivel económico
31% (medio bajo); 84% (medio); 67% (medio alto); 8% (alto)
Por sexo
49% mujeres; 51% hombres
Tiempo dedicado a la lectura de la prensa
29% (10 min.); 36% (15/30 min.); 21% (30/45 min.); 16% (60 min.); 5% (más de 60 min.).
¿Cómo considera a El Foro Metropolitano?
Buena información: 90%
Independiente: 87%
Veraz: 93%
Objetivo: 92%
¿Qué destaca de El Foro Metropolitano? (Valoración de 0 a 9)
Información veraz e independiente 9
Información de Vigo 8
Información de Pontevedra 8
Información de Galicia 7
Información de España 6
Foros y opinión 9
Diseño 6
Fotografía 6
Calidad de impresión 9
Publicidad 7
Suplementos 7
ENCUESTA ENERO 2007 DE MEDIATICO (directorio de periódicos de todo el mundo) sobre www.elforodigital.com
www.elforodigital.com
Incremento mensual de visitas: 42,58%
24 de Enero: 20.710 visitas (según la medición de MEDIATICO.COM)
En el pasado mes de Enero el periódico digital www.elforodigital.com registró un incremento de visitas del 42,58 % sobre el mes de diciembre, y del 81,11% en relación con el mismo mes del año anterior.
En Enero de 2007 se superaron por primera vez las 20.000 visitas/día, siendo el 25 de Enero el día en que se registraron más visitas, 20.711.
ALGUNOS NÚMEROS DEL PERIÓDICO EL FORO METROPOLITANO EN PDF.
Abril 2008
Marzo 2008
Julio 2004
Agosto 2004
Diciembre 2004
INFORMACIÓN RECOGIDA EN PRENSA DE DISTRIBUCIÓN GARTUITA Y EN WIKIPEDIA
El Foro Metropolitano de Vigo, periódico gratuito y bilingüe, nace en Vigo en 1990 con el nombre de O Foro da Portela. Decano europeo de la prensa de distribución gratuita tiene como segunda a la revista Coia Información (en la actualidad revista El Gran Vigo) nacida en esta misma ciudad en 1991. El honor de ser la tercera publicación lo ostenta el Minidiario que apareció por primera vez en Valencia en 1992. Tres años después(1995) salió a la luz Metro, un periódico sueco, y la siguiente empresa en lanzar al mercado un periódico gratuito fue la noruega Schibested, que en 1999 publicó desde Zúrich el periódico 20 Minutos.
Fue Estados Unidos el país pionero en prensa gratuita, con la publicación, en la década de 1940, del primero de estos periódicos, que actualmente se denomina Contra Costa Times. En los años 70 surgieron algunas publicaciones gratuitas más, aunque este tipo de prensa no empezó a ser popular en Norteamérica hasta la década siguiente.
Como hemos dicho antes Europa se incorporó a esta corriente con mucho retraso y fue España el país que dio el primer paso, en 1990.
domingo 20 de abril de 2008
ALTERNATIVAS AO SISTEMA ACTUAL DE DEPURACIÓN
En primeiro lugar destacar que débese focalizar o interese da depuración coma un sistema integral para garantir o coidado medio ambiental. E inadmisible facer unha serie de inversións millonarias para seguir contaminando como se ten feito ata agora. Isto é, construír unha serie de instalacións, maioritariamente con fondos Europeos, que o único que fan é canalizar os residuos, permitindo verter a ríos, rías e mar sen depurar, depurando unha pequena parte ou mesturando o depurado coas augas sen depurar e polo conseguinte, vertendo en malas condicións de depuración.
É inadmisible tamén que as autoridades competentes non fagan cumprir a empresas, polígonos industriais, zonas industrializadas ou a propia administración (Autoridade Portuaria, Zona Franca, etc.) os requirimentos legais en materia medio ambiental e de vertidos.
Por non falar tamén da irresponsabilidade das Administracións de ter mesturadas, ou permitir a súa mestura, as augas residuais, industriais e pluviais.
Calquera sistema de depuración debe ser calculado cunha redundancia tal que sempre se garante a correcta depuración dos vertidos, independentemente da estación do ano, das choivas puntuais, da poboación residente, veraneante ou traballadora, a superficie impermeabilizada pola maior urbanización da superficie do Concello, etc. Cálculo que debe ter sempre en conta as proxeccións de crecemento da poboación real e máis da equivalente. Esta redundancia necesaria implica ademais que toda a instalación debe estar realizada por duplicado ou triplicado. Isto, tal como se fai coas instalacións vitais nos buques, permite que ante calquera fallo nas liñas de tratamento, ter posibles vías de arranxalo, e cabe recordar a omnipresente lei de Murphy.
Non é admisible que unha instalación quede obsoleta en dez anos. E non pode consentirse, baixo ningún concepto, que non cumpra a lexislación vixente.
En calquera caso, o escenario que debemos esixir é o da existencia de redes separativas, onde as augas pluviais sexan recollidas e tratadas de forma independente e non se permita o vertido de augas industriais que non cumpran estrictamente os parámetros de vertido aos colectores de fecais.
Este último aspecto é absolutamente primordial. Deben extremarse as medidas de control e sanción sobre todas as empresas e asentamentos empresariais que non cumpran coa legalidade. Debe ser establecido un sistema de control robusto e duradeiro, preferiblemente automático, e apoiado con rigoroso control da inspección medio ambiental que detecte de inmediato calquera agresión medio ambiental. Non se pode consentir que certas empresas utilicen os colectores coma un “aliviadoiro de responsabilidade medio ambiental” trasladando os seus problemas de depuración ao ámbito colectivo da depuración de fecais. SE NON SE CONTA COA DEPURACIÓN DAS AUGAS INDUSTRIAIS POR PARTE DAS EMPRESAS SEMPRE HABERÁ CONTAMINACIÓN.
Aínda que a depuración é un tema complicado de resolver, debería ser considerado como unha das maiores preocupacións para os políticos e técnicos implicados na materia. Debe afrontarse de inmediato e darlle solucións contundentes e duradeiras no tempo.
Nós plantexamos algunhas alternativas posibles:
Colectores comúns reversibles + pequenas depuradoras
Nesta alternativa considérase a instalación dunha serie de depuradoras pequenas, situadas segundo as concas hidrográficas naturais que ademais estean unidas por colectores comúns que permitan balancear os tratamentos entre elas. Xestionadas desde un sistema centralizado e apoiadas cunha depuración final para casos extremos ou excepcionais. Boas localizacións serían ao longo do borde litoral de Vigo conforme as concas naturais e substituíndo os aliviadoiros que virte a Ría, por exemplo no recheo do Areal, baixo a Praza da Estrela, baixo o novo Palacio de Congresos, no final da calle Coruña, nos terreos roubados ao mar en Bouzas, baixo o museo do Mar, baixo o Verbum, etc. Dado que o seu uso sería absolutamente necesario (serían as instalacións principais), o uso do solo estaría supeditado á función principal, garantindo un impacto nulo no seu redor.
As vantaxes serían a de seren instalacións, que por estar en puntos significativos, estarían perfectamente controladas e xestionadas. E dende un punto de vista social constitúe un punto de vista máis equitativo. (Non fai falta explicalo)
Bombeo a zona en cota elevada + depuradora + reutilización do auga doce
Esta é unha solución máis respectuosa co ciclo da auga doce e cos acuíferos superficiais.
Debe basearse no principio da implantación de redes separativas. Trataríase de bombear o auga residual doméstica (augas negras e grises, conxunta ou separadamente) cara unha cota elevada (nalgún sitio elevado próximo) e alí facer unha depuración total e correcta das augas, deixándoas cunha calidade tal que poidan ser reaproveitadas, sexa verténdoas de novo a calquera das nosas cuncas naturais, ríos ou ao embalse de Zamáns.
A principal desvantaxe desta solución é a do bombeo dende as zonas baixas ata a lugar onde estea situada a estación depuradora. Habería que recorrer a sistemas de alimentación co menor consumo e con garantía de subministro (estacións de bombeo con apoio por xeradores autónomos, placas solares, etc.). O costo do bombeo non é tanto como pode parecer a priori. Se contemplamos os costos totais das obras non representa unha porcentaxe moi alta. O que fai que esta alternativa poda ser tida en conta.
A enorme vantaxe sería a da reutilización do auga doce sexa ben para uso nos ecosistemas ou para consumo humano. E este aspecto, ao ritmo no que o quentamento global afectará en maior grao aos niveis de seca, resulta ser especialmente importante.

Figura. Cuncas hidrográficas no área de Vigo (as frechas indican a dirección da vertente)
Sistemas separativos en orixe
As novas investigacións en materia de depuración apuntan a redes totalmente separativas dende a súa orixe dado que o sistema tradicional de saneamento ten graves inconvenientes: necesita demasiada auga, disolve as feces e eleva o nivel de nutrientes no mar, incluso nas modernas estacións depuradoras.
O proceso de definición dun sistema diferente de saneamento comeza cun estudio dos diversos residuos e compoñentes das augas residuais Os refugallos e augas residuais domésticas poden dividirse en catro grupos
1. Residuos sólidos biodegradables e feces con ouriños (ou separación posterior da ouriños).
2. Augas grises (baño, lavadora e cociña).
3. Desaugadoiros de pluviais.
4. Residuos sólidos non biodegradables.
O tratamento axeitado para cada un dos grupos e o ciclo natural relacionado con cada un deles sería:

Un sistema de saneamento mais sostible para áreas urbanas implica:
• Separación de feces e ouriños mediante sanitarios ao baleiro (vacuum closets (VC) do inglés, en lugar dos water closets (WC)), e tratamento da mestura con residuos orgánicos en planta de biogas.
• Tratamento aerobio das augas grises.
• Filtración de augas pluviais para evitar un sistema de rede de sumidoiros unitaria
A desvantaxe destes sistemas é que resultan incompatibles co saneamento tradicional pero resultan máis respectuosos co medio ambiente se se comparan as emisión a ríos e mar, os balances enerxéticos e a concentración de materia.
Aínda que se atopan en fase experimental, mostran a necesidade de insistir na separación das redes de colectores e tratar de forma específica cada un dos grupos de residuos.
En resumo
O sistema a empregar podería ser calquera dos sinalados, total ou parcialmente ou ben, usados conxuntamente.
O que si é necesario utilizar é a intelixencia, e comprender que os sistemas tradicionais non son a solución aos problemas da depuración. O uso dos sistemas de saneamento separativos debe ser acometido de inmediato.
Nin que dicir ten que unha solución coma é a de situar unha macrodepuradora na desembocadura do Lagares non é mais que un macro-erro que estoupará máis ben cedo que tarde. Dado que non atalla ningún dos problemas comentados (redes separativas, duplicación ou triplicación das liñas de proceso, cumprimento da lexislación vixente, previsión de funcionamento para, polo menos, 25 anos vista, as augas industrias impiden ou dificultan a depuración biolóxica)
Unha macrodepuradora, situada na Xunqueira do Lagares, presenta outros problemas que agravan a depuración convencional, xa que:
• non dispón de terreos para posibles ampliacións (está situada nun humidal a protexer ocupando terreos de dominio público marítimo-terrestre),
• provoca un maior deterioro ambiental que as outras alternativas, por tratarse dun sistema ultrasensible, do cal xa temos a experiencia da que quedou constancia no seu leito e a na súa área de influencia,
• provocaría maior afección ao seu entorno inmediato (maior contaminación do aire, de ruídos e vibracións),
• calquera avaría que se poida presentar pasará a ser un macro-problema sen solución, con grave risco de contaminación medioambiental, que non existiría nos outros casos,
• e, o que seguiría sendo moi grave, utilizaría o emisario para continuar a verter a Ría sen control de ningún tipo,
• e, o incremento da contaminación na Ría durante o seu periodo de construcción (3 anos!!! ou 5??? ou ...)
Outro aspecto na depuración é o da depuración de responsabilidades. É tamén inadmisible que se teñan feito inversións millonarias para descoidar o medio ambiente e maltratar aos veciños.
Para cando teremos políticos que sexan respectuosos co medio ambiente, cos cidadáns e responsables das súas decisións?
Non podemos permitir un crecemento económico a calquera prezo, esquecendo como ata agora o impacto na Natureza. Se os responsables das administracións e das políticas medio ambientais permiten o deterioro e destrucción do noso medio ambiente, e da nosa calidade de vida, non nos valen.
É absolutamente necesario que a preservación do noso Medio Ambiente sexa o eixo central de todas as políticas.
É inadmisible tamén que as autoridades competentes non fagan cumprir a empresas, polígonos industriais, zonas industrializadas ou a propia administración (Autoridade Portuaria, Zona Franca, etc.) os requirimentos legais en materia medio ambiental e de vertidos.
Por non falar tamén da irresponsabilidade das Administracións de ter mesturadas, ou permitir a súa mestura, as augas residuais, industriais e pluviais.
Calquera sistema de depuración debe ser calculado cunha redundancia tal que sempre se garante a correcta depuración dos vertidos, independentemente da estación do ano, das choivas puntuais, da poboación residente, veraneante ou traballadora, a superficie impermeabilizada pola maior urbanización da superficie do Concello, etc. Cálculo que debe ter sempre en conta as proxeccións de crecemento da poboación real e máis da equivalente. Esta redundancia necesaria implica ademais que toda a instalación debe estar realizada por duplicado ou triplicado. Isto, tal como se fai coas instalacións vitais nos buques, permite que ante calquera fallo nas liñas de tratamento, ter posibles vías de arranxalo, e cabe recordar a omnipresente lei de Murphy.
Non é admisible que unha instalación quede obsoleta en dez anos. E non pode consentirse, baixo ningún concepto, que non cumpra a lexislación vixente.
En calquera caso, o escenario que debemos esixir é o da existencia de redes separativas, onde as augas pluviais sexan recollidas e tratadas de forma independente e non se permita o vertido de augas industriais que non cumpran estrictamente os parámetros de vertido aos colectores de fecais.
Este último aspecto é absolutamente primordial. Deben extremarse as medidas de control e sanción sobre todas as empresas e asentamentos empresariais que non cumpran coa legalidade. Debe ser establecido un sistema de control robusto e duradeiro, preferiblemente automático, e apoiado con rigoroso control da inspección medio ambiental que detecte de inmediato calquera agresión medio ambiental. Non se pode consentir que certas empresas utilicen os colectores coma un “aliviadoiro de responsabilidade medio ambiental” trasladando os seus problemas de depuración ao ámbito colectivo da depuración de fecais. SE NON SE CONTA COA DEPURACIÓN DAS AUGAS INDUSTRIAIS POR PARTE DAS EMPRESAS SEMPRE HABERÁ CONTAMINACIÓN.
Aínda que a depuración é un tema complicado de resolver, debería ser considerado como unha das maiores preocupacións para os políticos e técnicos implicados na materia. Debe afrontarse de inmediato e darlle solucións contundentes e duradeiras no tempo.
Nós plantexamos algunhas alternativas posibles:
Colectores comúns reversibles + pequenas depuradoras
Nesta alternativa considérase a instalación dunha serie de depuradoras pequenas, situadas segundo as concas hidrográficas naturais que ademais estean unidas por colectores comúns que permitan balancear os tratamentos entre elas. Xestionadas desde un sistema centralizado e apoiadas cunha depuración final para casos extremos ou excepcionais. Boas localizacións serían ao longo do borde litoral de Vigo conforme as concas naturais e substituíndo os aliviadoiros que virte a Ría, por exemplo no recheo do Areal, baixo a Praza da Estrela, baixo o novo Palacio de Congresos, no final da calle Coruña, nos terreos roubados ao mar en Bouzas, baixo o museo do Mar, baixo o Verbum, etc. Dado que o seu uso sería absolutamente necesario (serían as instalacións principais), o uso do solo estaría supeditado á función principal, garantindo un impacto nulo no seu redor.
As vantaxes serían a de seren instalacións, que por estar en puntos significativos, estarían perfectamente controladas e xestionadas. E dende un punto de vista social constitúe un punto de vista máis equitativo. (Non fai falta explicalo)
Bombeo a zona en cota elevada + depuradora + reutilización do auga doce
Esta é unha solución máis respectuosa co ciclo da auga doce e cos acuíferos superficiais.
Debe basearse no principio da implantación de redes separativas. Trataríase de bombear o auga residual doméstica (augas negras e grises, conxunta ou separadamente) cara unha cota elevada (nalgún sitio elevado próximo) e alí facer unha depuración total e correcta das augas, deixándoas cunha calidade tal que poidan ser reaproveitadas, sexa verténdoas de novo a calquera das nosas cuncas naturais, ríos ou ao embalse de Zamáns.
A principal desvantaxe desta solución é a do bombeo dende as zonas baixas ata a lugar onde estea situada a estación depuradora. Habería que recorrer a sistemas de alimentación co menor consumo e con garantía de subministro (estacións de bombeo con apoio por xeradores autónomos, placas solares, etc.). O costo do bombeo non é tanto como pode parecer a priori. Se contemplamos os costos totais das obras non representa unha porcentaxe moi alta. O que fai que esta alternativa poda ser tida en conta.
A enorme vantaxe sería a da reutilización do auga doce sexa ben para uso nos ecosistemas ou para consumo humano. E este aspecto, ao ritmo no que o quentamento global afectará en maior grao aos niveis de seca, resulta ser especialmente importante.

Figura. Cuncas hidrográficas no área de Vigo (as frechas indican a dirección da vertente)
Sistemas separativos en orixe
As novas investigacións en materia de depuración apuntan a redes totalmente separativas dende a súa orixe dado que o sistema tradicional de saneamento ten graves inconvenientes: necesita demasiada auga, disolve as feces e eleva o nivel de nutrientes no mar, incluso nas modernas estacións depuradoras.
O proceso de definición dun sistema diferente de saneamento comeza cun estudio dos diversos residuos e compoñentes das augas residuais Os refugallos e augas residuais domésticas poden dividirse en catro grupos
1. Residuos sólidos biodegradables e feces con ouriños (ou separación posterior da ouriños).
2. Augas grises (baño, lavadora e cociña).
3. Desaugadoiros de pluviais.
4. Residuos sólidos non biodegradables.
O tratamento axeitado para cada un dos grupos e o ciclo natural relacionado con cada un deles sería:

Un sistema de saneamento mais sostible para áreas urbanas implica:
• Separación de feces e ouriños mediante sanitarios ao baleiro (vacuum closets (VC) do inglés, en lugar dos water closets (WC)), e tratamento da mestura con residuos orgánicos en planta de biogas.
• Tratamento aerobio das augas grises.
• Filtración de augas pluviais para evitar un sistema de rede de sumidoiros unitaria
A desvantaxe destes sistemas é que resultan incompatibles co saneamento tradicional pero resultan máis respectuosos co medio ambiente se se comparan as emisión a ríos e mar, os balances enerxéticos e a concentración de materia.
Aínda que se atopan en fase experimental, mostran a necesidade de insistir na separación das redes de colectores e tratar de forma específica cada un dos grupos de residuos.
En resumo
O sistema a empregar podería ser calquera dos sinalados, total ou parcialmente ou ben, usados conxuntamente.
O que si é necesario utilizar é a intelixencia, e comprender que os sistemas tradicionais non son a solución aos problemas da depuración. O uso dos sistemas de saneamento separativos debe ser acometido de inmediato.
Nin que dicir ten que unha solución coma é a de situar unha macrodepuradora na desembocadura do Lagares non é mais que un macro-erro que estoupará máis ben cedo que tarde. Dado que non atalla ningún dos problemas comentados (redes separativas, duplicación ou triplicación das liñas de proceso, cumprimento da lexislación vixente, previsión de funcionamento para, polo menos, 25 anos vista, as augas industrias impiden ou dificultan a depuración biolóxica)
Unha macrodepuradora, situada na Xunqueira do Lagares, presenta outros problemas que agravan a depuración convencional, xa que:
• non dispón de terreos para posibles ampliacións (está situada nun humidal a protexer ocupando terreos de dominio público marítimo-terrestre),
• provoca un maior deterioro ambiental que as outras alternativas, por tratarse dun sistema ultrasensible, do cal xa temos a experiencia da que quedou constancia no seu leito e a na súa área de influencia,
• provocaría maior afección ao seu entorno inmediato (maior contaminación do aire, de ruídos e vibracións),
• calquera avaría que se poida presentar pasará a ser un macro-problema sen solución, con grave risco de contaminación medioambiental, que non existiría nos outros casos,
• e, o que seguiría sendo moi grave, utilizaría o emisario para continuar a verter a Ría sen control de ningún tipo,
• e, o incremento da contaminación na Ría durante o seu periodo de construcción (3 anos!!! ou 5??? ou ...)
Outro aspecto na depuración é o da depuración de responsabilidades. É tamén inadmisible que se teñan feito inversións millonarias para descoidar o medio ambiente e maltratar aos veciños.
Para cando teremos políticos que sexan respectuosos co medio ambiente, cos cidadáns e responsables das súas decisións?
Non podemos permitir un crecemento económico a calquera prezo, esquecendo como ata agora o impacto na Natureza. Se os responsables das administracións e das políticas medio ambientais permiten o deterioro e destrucción do noso medio ambiente, e da nosa calidade de vida, non nos valen.
É absolutamente necesario que a preservación do noso Medio Ambiente sexa o eixo central de todas as políticas.
GRANDES PROXECTOS, GRANDES CHAPUZAS:
Galicia está perdendo unha oportunidade histórica no Medio Ambiente, algo que xa ven perdendo dende fai anos.
Máis do 50% das depuradoras de augas residuais de Galicia funcionan de maneira deficitaria. Os fallos son de todo tipo; e integran erros dende o seu inicio (elaboración do proxecto) ata o seu fin (xestión e mantemento da planta) pasando pola súa construcción. Desviacións inadmisibles nos orzamentos, na calidade e no tempo.
Estes múltiples e repetidos erros en distinto lugares da nosa xeografía evidencian a falta de profesionalidade das empresas que traballan no Sector.
Trátase de empresas oportunistas que concorren ás licitacións públicas con total descaro para coller o diñeiro en entregar unha chapuza.
A actitude da Xunta de Galicia e dos Concellos ante estes feitos é dar todo por bo e xustificar o inxustificable; solución: pedir máis diñeiro para facer o mesmo.
O actual conselleiro de Medio Ambiente culpa destes feitos a anteriores gobernos pero a situación non cambiou substancialmente, o procedemento é o mesmo.
Hai que cumprir coa normativa europea que ordena que todas as poboacións de máis de 2000 habitantes teñan a súa propia EDAR.
O conselleiro de Medio Ambiente comunícalle ao concello de torno, que ten que ceder uns terreos para ubicar unha nova EDAR. O alcalde, que é moi atrevido, pon o seu dedo nun punto do mapa e alí constrúese a EDAR.
Como consecuencia o punto elixido para localizar a planta non obedece a criterios técnicos, ambientais nin sociais senón a criterios ”escuros”.
Ao conselleiro de Medio Ambiente tráelle sen coidado cómo se escolle o lugar. Das palabras que dirixiu á prensa no Nadal do 2007, dedúcese que non fai ningunha recomendación aos concellos á hora de determinar o lugar (que debera ser elixido mediante acordo dunha xunta técnica multidisciplinar).
Nin tampouco lle preocupa en que mans queda o proxecto, a construcción e o mantemento da planta. Nin se ofrecen garantías as empresas adxudicatarias.
Ao concelleiro de Medio Ambiente fáltalle unha percepción global da importancia que tería para o futuro de Galicia unha política ambiental EXCELENTE e confórmase con ser “un currito” que síntese aliviado cando pasa a responsabilidade a outras persoas.
Respecto á localización das plantas acuícolas tampouco se salva o conselleiro, durante o programa “Debate” da TVG, desenténdese da súa responsabilidade na localización de varias das novas plantas, ubicadas dentro da Rede Natura, aducindo que fixáranse antes do seu mandato.
O señor conselleiro non se dá de conta de que a sensibilidade ambiental da sociedade progresa de maneira acelerada e dentro de 7 anos considerarase unha aberración o construír no 2008 nun paraxe da Rede Natura (en expansión).
Estase a tempo de rectificar, nestes momentos en que aínda non se incorreu en altos costos, e incluso deberíase plantexar a conveniencia de crear estas granxas (a dicir das cofrarias: xeran pouco emprego, orixinan contaminación e causan impacto ambiental).
Galicia non debería seguir a desaproveitar esta oportunidade namentres haxa financiación europea (que pronto se acabará) e aproveitar para por en valor a súa paisaxe, os seus portos naturais e os seus exclusivos productos do mar.
A normativa europea esixe ao auga das rías uns parámetros máis esixentes dos que se recomendan para o baño.
Isto que nun principio pode parecer un obstáculo pódese converter nunha vantaxe, se se orientase a información hacia o turismo; este é cada vez máis sensible e esixente co Entorno.
As granxas mariñas non poden irromper no panorama socio-económico galego coma un “elefante nunha cacharreira”, arrolando paisaxes naturais e desprazando a pesca tradicional dos seus lugares habituais.
Debe supeditarse ao turismo, á calidade de vida dos veciños e á pesca no mar. Non é o mesmo dicir: “pescado da ría” que “pescado de piscifactoría” como non é o mesmo dicir “xamón de Xabugo” que simplemente “xamón” .
... Canto antes estean limpas as augas das Rías e aplicada sobre elas unha adecuada política de repoboación de especies, non lle quedará dubida a ninguén de que esta debeu de ser, hoxe, a verdadeira aposta; pero o deterioro medioambiental xa formará parte da nosa identidade.
A POLÍTICA MEDIO AMBIENTAL NON TEN GANCHO ENTRE AS MASAS
Alomenos eso é o que pensan no PP e no PSOE, que non as inclúen dentro das súas “promesas estrela” que figuran nos seus programas electorais.
SATISFACENOS A EXCLUSION SA TORRE-HOTEL NO PROXECTO DO PORTO DE VIGO
Resulta inxustificable que se xere impacto aquelas infraestructuras que poidan ir situadas en outro lugar.
Os recheos no municipio de Vigo supoñen máis da metade do litoral, calquera ocupación superior do litoral reduce a calidade de vida dos cidadáns. Chegamos a un punto crítico, o futuro do porto de Vigo está na unión cos outros portos das Rías Baixas; deste xeito garantiríase o crecemento e a competitividade da actividade portuaria, impúlsase o desenvolvemento económico de todos os municipios das Rías e repártese o impacto.
Máis do 50% das depuradoras de augas residuais de Galicia funcionan de maneira deficitaria. Os fallos son de todo tipo; e integran erros dende o seu inicio (elaboración do proxecto) ata o seu fin (xestión e mantemento da planta) pasando pola súa construcción. Desviacións inadmisibles nos orzamentos, na calidade e no tempo.
Estes múltiples e repetidos erros en distinto lugares da nosa xeografía evidencian a falta de profesionalidade das empresas que traballan no Sector.
Trátase de empresas oportunistas que concorren ás licitacións públicas con total descaro para coller o diñeiro en entregar unha chapuza.
A actitude da Xunta de Galicia e dos Concellos ante estes feitos é dar todo por bo e xustificar o inxustificable; solución: pedir máis diñeiro para facer o mesmo.
O actual conselleiro de Medio Ambiente culpa destes feitos a anteriores gobernos pero a situación non cambiou substancialmente, o procedemento é o mesmo.
Hai que cumprir coa normativa europea que ordena que todas as poboacións de máis de 2000 habitantes teñan a súa propia EDAR.
O conselleiro de Medio Ambiente comunícalle ao concello de torno, que ten que ceder uns terreos para ubicar unha nova EDAR. O alcalde, que é moi atrevido, pon o seu dedo nun punto do mapa e alí constrúese a EDAR.
Como consecuencia o punto elixido para localizar a planta non obedece a criterios técnicos, ambientais nin sociais senón a criterios ”escuros”.
Ao conselleiro de Medio Ambiente tráelle sen coidado cómo se escolle o lugar. Das palabras que dirixiu á prensa no Nadal do 2007, dedúcese que non fai ningunha recomendación aos concellos á hora de determinar o lugar (que debera ser elixido mediante acordo dunha xunta técnica multidisciplinar).
Nin tampouco lle preocupa en que mans queda o proxecto, a construcción e o mantemento da planta. Nin se ofrecen garantías as empresas adxudicatarias.
Ao concelleiro de Medio Ambiente fáltalle unha percepción global da importancia que tería para o futuro de Galicia unha política ambiental EXCELENTE e confórmase con ser “un currito” que síntese aliviado cando pasa a responsabilidade a outras persoas.
Respecto á localización das plantas acuícolas tampouco se salva o conselleiro, durante o programa “Debate” da TVG, desenténdese da súa responsabilidade na localización de varias das novas plantas, ubicadas dentro da Rede Natura, aducindo que fixáranse antes do seu mandato.
O señor conselleiro non se dá de conta de que a sensibilidade ambiental da sociedade progresa de maneira acelerada e dentro de 7 anos considerarase unha aberración o construír no 2008 nun paraxe da Rede Natura (en expansión).
Estase a tempo de rectificar, nestes momentos en que aínda non se incorreu en altos costos, e incluso deberíase plantexar a conveniencia de crear estas granxas (a dicir das cofrarias: xeran pouco emprego, orixinan contaminación e causan impacto ambiental).
Galicia non debería seguir a desaproveitar esta oportunidade namentres haxa financiación europea (que pronto se acabará) e aproveitar para por en valor a súa paisaxe, os seus portos naturais e os seus exclusivos productos do mar.
A normativa europea esixe ao auga das rías uns parámetros máis esixentes dos que se recomendan para o baño.
Isto que nun principio pode parecer un obstáculo pódese converter nunha vantaxe, se se orientase a información hacia o turismo; este é cada vez máis sensible e esixente co Entorno.
As granxas mariñas non poden irromper no panorama socio-económico galego coma un “elefante nunha cacharreira”, arrolando paisaxes naturais e desprazando a pesca tradicional dos seus lugares habituais.
Debe supeditarse ao turismo, á calidade de vida dos veciños e á pesca no mar. Non é o mesmo dicir: “pescado da ría” que “pescado de piscifactoría” como non é o mesmo dicir “xamón de Xabugo” que simplemente “xamón” .
... Canto antes estean limpas as augas das Rías e aplicada sobre elas unha adecuada política de repoboación de especies, non lle quedará dubida a ninguén de que esta debeu de ser, hoxe, a verdadeira aposta; pero o deterioro medioambiental xa formará parte da nosa identidade.
A POLÍTICA MEDIO AMBIENTAL NON TEN GANCHO ENTRE AS MASAS
Alomenos eso é o que pensan no PP e no PSOE, que non as inclúen dentro das súas “promesas estrela” que figuran nos seus programas electorais.
SATISFACENOS A EXCLUSION SA TORRE-HOTEL NO PROXECTO DO PORTO DE VIGO
Resulta inxustificable que se xere impacto aquelas infraestructuras que poidan ir situadas en outro lugar.
Os recheos no municipio de Vigo supoñen máis da metade do litoral, calquera ocupación superior do litoral reduce a calidade de vida dos cidadáns. Chegamos a un punto crítico, o futuro do porto de Vigo está na unión cos outros portos das Rías Baixas; deste xeito garantiríase o crecemento e a competitividade da actividade portuaria, impúlsase o desenvolvemento económico de todos os municipios das Rías e repártese o impacto.
CONSELLO Á CONSELLERÍA DE MEDIO AMBIENTE:
Durante este último mes apareceu en diversos diarios unha páxinas publicitarias encargadas pola Consellería de Medio Ambiente, o seu mensaxe vai dirixido a dar a coñecer aos cidadáns o esforzo inversor desta Consellería.
O contido do anuncio: “Este ano licítanse 20 depuradoras para sanear as rías e as poboación de máis de 2000 habitantes”
Parécenos estupendo que haxa diñeiro para o medio ambiente e parécenos moito mellor se ese diñeiro, ademais, gástase adecuadamente.
Durante os últimos anos construíronse moitas depuradoras como consecuencia de axeitar a calidad das nosas augas aos parámetros de calidade que esixe a normativa europea.
De Europa chegaron gran parte dos fondos (non foron nada tacaños) e ademais ensináronnos que é necesario investir para non danar o Medio Ambiente, se queremos no futuro seguir a vivir nel.
Parécenos ben, e necesarios estes investimentos, pero a Consellería non debería sacar peito.
Se esta Consellería quere facerse acredora de méritos débese preocupar de que esas novas EDAR sexan ben dimensionadas, ben construídas, nos lugares adecuados, que as concesionarias do seu funcionamento as xestionen e manteñan de forma eficiente.
Cabe insistir que: Destas características non existe ningunha en Galicia
Unhas suxerencias: incorporar aos contratos cos proxectistas, constructores e concesionarias, incluídas as empresas públicas que poidan participar, cláusulas para responsabilidades, avales, garantías e seguros.
E tampouco contratar con aquelas empresas que non alcanzaran as expectativas acordadas en contratos anteriores. Nen con empresas participadas por estas (mesmos propietarios).
O contido do anuncio: “Este ano licítanse 20 depuradoras para sanear as rías e as poboación de máis de 2000 habitantes”
Parécenos estupendo que haxa diñeiro para o medio ambiente e parécenos moito mellor se ese diñeiro, ademais, gástase adecuadamente.
Durante os últimos anos construíronse moitas depuradoras como consecuencia de axeitar a calidad das nosas augas aos parámetros de calidade que esixe a normativa europea.
De Europa chegaron gran parte dos fondos (non foron nada tacaños) e ademais ensináronnos que é necesario investir para non danar o Medio Ambiente, se queremos no futuro seguir a vivir nel.
Parécenos ben, e necesarios estes investimentos, pero a Consellería non debería sacar peito.
Se esta Consellería quere facerse acredora de méritos débese preocupar de que esas novas EDAR sexan ben dimensionadas, ben construídas, nos lugares adecuados, que as concesionarias do seu funcionamento as xestionen e manteñan de forma eficiente.
Cabe insistir que: Destas características non existe ningunha en Galicia
Unhas suxerencias: incorporar aos contratos cos proxectistas, constructores e concesionarias, incluídas as empresas públicas que poidan participar, cláusulas para responsabilidades, avales, garantías e seguros.
E tampouco contratar con aquelas empresas que non alcanzaran as expectativas acordadas en contratos anteriores. Nen con empresas participadas por estas (mesmos propietarios).
O MUXO DO LAGARES
PARECENOS un escándalo o nomeamento de D. Juan Carlos Aladro como fiscal xefe da Audiencia Provincial de Pontevedra.
D. Juan Carlos Aladro ocupou en Vigo durante estes últimos anos a Fiscalía de Ordenación do Territorio e Medio Ambiente.
Como fiscal de Medio Ambiente en Vigo o máis moderado que podemos dicir acerca del é que foi un fiscal que inhibiuse.
Durante os último dez anos pasaron á Ría un mínimo de 900 litros de auga sen depurar cada segundo, a través da desembocadura do río Lagares; que representan:
10 anos x 365 días x 86400 segundos/día x 900 litros/segundo = 283824 millones de litros (COMPROBABLES)
283824 millones de litros é un volume de auga equivalente ao de unha piscina de 10 km de longo x 1 km de ancho e 28,38 metros de profundidade (40 metros é aproximadamente a máxima profundidade da Ría).
Isto non foi delito ambiental para o Sr. Aladro. Nin siquiera coa chegada da multa de 20 millóns de euros aniouse a investigar.
A súa pasividade vese máis agravada se temos en conta os esforzos da fiscalía do estado e de Galicia para erradicar estas prácticas, así como a propaganda institucional dirixida polo goberno central e a Consellería de Medio Ambiente nesta liña.
O incoloro pode ser nocivo, senón “probe” Sr. Aladro a bucear nunha piscina de ácido sulfúrico ou si prefire enriqueza o seu sangue cunhas inspiracións de monóxido de carbono.
Se a día de hoxe o fiscal xefe da Audiencia Provincial de Pontevedra non logra ver, en feitos coma este, que a contaminación actual é o resultado dun modelo económico anticuado que non contempla os costos ambientais e que a economía de hoxe esixe ademais de criterios económicos, contemplar criterios sociais e ambientais que un fiscal debe coñecer e defender. Dificilmente avanzaremos no obxectivo de conseguir un desenrolo sostible.
O vertido destes 283824 millóns de litros de auga contaminada e sintomático dunha instalación deficiente que levou a tortura hasta as casas de uns 300 veciños da EDAR do Lagares.
Trouxo tamén a aniquilación completa da fauna mariña da Xunqueira do Lagares: camaróns, cangrexos, moluscos bivalvos, miñocas, robalizas e sollas. Noutros tempos moi abundantes e agora só presentes na memoria dos mariñeiros e os poboadores do lugar.
A perda parcial da flora, entre as que se atopan algas e vexetais, en concreto desapareceron as cebas que son as especies vexetais que máis tempo permanecen sumerxidas.
A contaminación total do chan que impide a vida de todos aqueles organismos que habitan entre a area e o fina lama (fina lama que xa non existe).
A capacidade depurativa deste solo permeable foi superada.
A Xunqueira viu diminuída a súa extensión coa conseguinte diminución da súa capacidade para acumular o auga nas crecidas e regular o seu fluxo nas épocas secas.
A superficie da Xunqueira viuse alterada nestes últimos anos como consecuencia da barreira que supoñen as paredes da depuradora que impiden que a forza do mar traslade hasta augas máis arriba os sedimentos. Esta deformación provoca inundacións nas superficies lindantes, cambio no cauce do río e variacións na cota de area do litoral contiguo á desembocadura.
Perdida no seu conxunto dun hábitat singular polas súas características cambiantes debido á variación do nivel das augas.
A Xunqueira aínda mantén un grande encanto como valor paisaxístico e está rodeada por un paseo construído con fondos FEDER para poder deleitala; non é un chiste pero para poder pasear por el hai que tapar o nariz.
A Xunqueira é un espacio aniquilado, a porta de entrada da contaminación á Ría.
A contaminación da Ría unida a sobrepesca converteu “un mar que era de todos” nunha “concesión administrativa” coa que mariñeiros de toda a vida, portadores de artes ancestrais, tiveron que deixar de pescar e comer o polbo. Limitou aos pescadores deportivos e prohibiu que un pai ensine ao seu fillo a coller unha nécora na seca. E converteu aos mariscadores en celosos policías .
Os vigueses desconfiamos das nosas augas de baño e buscamos cada vez praias máis alonxadas. E o nivel de coliformes paraliza, cada vez con máis frecuencia, a actividade económica.
Na Ría non hai sobrepesca, hai pouca pesca debido ao alto nivel de contaminación.
O Sr. Aladro non contamida, inhíbese, e a nós escandalízanos que o nomeen Fiscal Xefe da Audiencia Provincial de Pontevedra.
D. Juan Carlos Aladro ocupou en Vigo durante estes últimos anos a Fiscalía de Ordenación do Territorio e Medio Ambiente.
Como fiscal de Medio Ambiente en Vigo o máis moderado que podemos dicir acerca del é que foi un fiscal que inhibiuse.
Durante os último dez anos pasaron á Ría un mínimo de 900 litros de auga sen depurar cada segundo, a través da desembocadura do río Lagares; que representan:
10 anos x 365 días x 86400 segundos/día x 900 litros/segundo = 283824 millones de litros (COMPROBABLES)
283824 millones de litros é un volume de auga equivalente ao de unha piscina de 10 km de longo x 1 km de ancho e 28,38 metros de profundidade (40 metros é aproximadamente a máxima profundidade da Ría).
Isto non foi delito ambiental para o Sr. Aladro. Nin siquiera coa chegada da multa de 20 millóns de euros aniouse a investigar.
A súa pasividade vese máis agravada se temos en conta os esforzos da fiscalía do estado e de Galicia para erradicar estas prácticas, así como a propaganda institucional dirixida polo goberno central e a Consellería de Medio Ambiente nesta liña.
O incoloro pode ser nocivo, senón “probe” Sr. Aladro a bucear nunha piscina de ácido sulfúrico ou si prefire enriqueza o seu sangue cunhas inspiracións de monóxido de carbono.
Se a día de hoxe o fiscal xefe da Audiencia Provincial de Pontevedra non logra ver, en feitos coma este, que a contaminación actual é o resultado dun modelo económico anticuado que non contempla os costos ambientais e que a economía de hoxe esixe ademais de criterios económicos, contemplar criterios sociais e ambientais que un fiscal debe coñecer e defender. Dificilmente avanzaremos no obxectivo de conseguir un desenrolo sostible.
O vertido destes 283824 millóns de litros de auga contaminada e sintomático dunha instalación deficiente que levou a tortura hasta as casas de uns 300 veciños da EDAR do Lagares.
Trouxo tamén a aniquilación completa da fauna mariña da Xunqueira do Lagares: camaróns, cangrexos, moluscos bivalvos, miñocas, robalizas e sollas. Noutros tempos moi abundantes e agora só presentes na memoria dos mariñeiros e os poboadores do lugar.
A perda parcial da flora, entre as que se atopan algas e vexetais, en concreto desapareceron as cebas que son as especies vexetais que máis tempo permanecen sumerxidas.
A contaminación total do chan que impide a vida de todos aqueles organismos que habitan entre a area e o fina lama (fina lama que xa non existe).
A capacidade depurativa deste solo permeable foi superada.
A Xunqueira viu diminuída a súa extensión coa conseguinte diminución da súa capacidade para acumular o auga nas crecidas e regular o seu fluxo nas épocas secas.
A superficie da Xunqueira viuse alterada nestes últimos anos como consecuencia da barreira que supoñen as paredes da depuradora que impiden que a forza do mar traslade hasta augas máis arriba os sedimentos. Esta deformación provoca inundacións nas superficies lindantes, cambio no cauce do río e variacións na cota de area do litoral contiguo á desembocadura.
Perdida no seu conxunto dun hábitat singular polas súas características cambiantes debido á variación do nivel das augas.
A Xunqueira aínda mantén un grande encanto como valor paisaxístico e está rodeada por un paseo construído con fondos FEDER para poder deleitala; non é un chiste pero para poder pasear por el hai que tapar o nariz.
A Xunqueira é un espacio aniquilado, a porta de entrada da contaminación á Ría.
A contaminación da Ría unida a sobrepesca converteu “un mar que era de todos” nunha “concesión administrativa” coa que mariñeiros de toda a vida, portadores de artes ancestrais, tiveron que deixar de pescar e comer o polbo. Limitou aos pescadores deportivos e prohibiu que un pai ensine ao seu fillo a coller unha nécora na seca. E converteu aos mariscadores en celosos policías .
Os vigueses desconfiamos das nosas augas de baño e buscamos cada vez praias máis alonxadas. E o nivel de coliformes paraliza, cada vez con máis frecuencia, a actividade económica.
Na Ría non hai sobrepesca, hai pouca pesca debido ao alto nivel de contaminación.
O Sr. Aladro non contamida, inhíbese, e a nós escandalízanos que o nomeen Fiscal Xefe da Audiencia Provincial de Pontevedra.
sábado 12 de abril de 2008
Preservemos la vida del planeta que es la nuestra
"Nuestro planeta necesita de todos. No debemos olvidarnos que “Desarrollo y responsabilidad ambiental” son principios inseparables. Por eso pedimos a todas las autoridades que gobiernen para la paz, el desarrollo sostenible y la ecología, porque ese es el futuro que necesita el planeta". (Nelly Pérez).
Suscribirse a:
Entradas (Atom)